Ik ben verslaafd aan True Detective. Hoewel ik Rusty Cohle (Matthew McConaughey) en Martin Hart (Woody Harrelson) mis, heb ik een nieuwe held: Frank Seymon (Vince Vaughn). Frank is crimineel en ondernemer of andersom met de allure van de Godfather. Ook is hij een prima bokser. Santos, zijn Latino tegenstrever, weet dat inmiddels uit eigen ervaring. Frank heeft het niet gemakkelijk. Hij is 5 miljoen kwijt door Caspere, een inmiddels vermoorde en corrupte ambtenaar. Die 5 miljoen dollar was zijn ticket naar de bovenwereld. Ook jeugdherinneringen plagen hem: als zijn vader ging zuipen werd Frank opgesloten in de kelder. Eén keer kwam zijn vader pas na vijf dagen terug. Na twee dagen was het eten op en op de derde dag viel het licht uit. Toen kwamen de ratten die aan Frank’s vinger begonnen te knagen. De zesjarige Frank sloeg ze tot pulp. Frank blijft op zijn hoede voor de roofdieren: zijn concurrenten.

De beelden in True Detective zijn geweldig. Vooral the shots van Vinci stralen dreiging uit. Net als destijds de raffinaderijen in Louisiana. Deel 3 begon zelfs Twin Peaks achtig.

De andere hoofdrolspelers zijn ook bijzonder, maar kunnen niet tippen aan Frank. Ray Velcoro (Colin Farrell) komt dichtbij met uitspraken als: ‘A good beating can provoke personal growth’, ‘Everybody’s got the one option, you want it bad enough’, ” I support feminism, mostly by having body image issues’.